jójó jó
Engu að síður fínt að frétta og þið ykkar sem eruð að leggja lokahönd á Missó, Gangi ykkur vel !
heyr,
addi
Já það verður ekki annað sagt en að sumarið í ár hafi liðið furðufljótt og að nóg hafi verið fyrir stafni í allt sumar. Fram að 15 Júní þar um bil sat maður sæll og sáttur á Bifröst og vann hörðum höndum að verkefnum til þess að geta farið út til Danmerkur þann 22. sama mánaðar. Það gekk auðvitað eftir og viku seinna var maður kominn til DK þar sem ætlunin var að eyða hluta af sumrinu, allt fram í ágúst. Í Danmörku var ótrúlega gaman, þar kynntist maður góðum vinum ennbetur og var sá tími frábær í alla staði. Sérlega minnistæður tími frá Danmerkur ferðinni var auðvitað þetta hjólreiða-klessuhjóla keppni milli mín og Júlíusar, Hróaskeldan og allt það rugl, Garðaferðirnar okkar þar sem legið var í sólinni, drukkið bjór allan liðlangan daginn og spilaður kubbur á móti tapsárum dönum. Einnig hversu almennilegir kennararnir voru í skólanum og hvursu ógeðslega mikið chjill þetta var þarna, usss, ljúfa líf maður. Allllltttttaffffff léttttur. Einnig var gaman hjá okkur á Parken og Bröndby stadium þar sem Chelsea draslið vann heimamennina, okkar menn. Engu að síður frábær skemmtun.
Eftir að hafa flýtt fluginu heim til Íslands, ákváðum við að skella okkur til Eyja á laugardeginum og heilsa upp á Þjóðhátíð. Þeirri ákvörðun sé ég auðvitað ekki eftir, þetta var einungis snilld og verður Auðvitað endurtekin að ári, ekki spurning.
Minnistæðast úr þeirri ferð verður látið kjurrt liggja. Það var snilldaratriði.
Núna, er ég staddur á Ísafirði, í mikilli ró enda veitir ekki af, lífið er búið að vera dans á rósum undanfarið með miklum skemmtunum inná milli og þessi hvíld því sérstaklega kærkomin. Hvað tekur við er ekki ráðið, ég veit þó leið mín liggur til RVK á morgun og hefst vinna því vonandi strax seinnipartinn á morgun. Hvað varðar Bifröst er algjörlega óráðið, eina sem ég veit er að ég er búin að panta stórt herbergi á vistinni í haust þar sem ég ætla að klára þessa blessuðu BS ritgerð mína ásamt því að klára 2 áfanga og þá er þetta allt búið. Eftir það er allt óráðið. Hvort maður skellir sér beint til DK aftur er einn möguleiki, gæti farið á Ísafjörð og fengið mjög góða vinnu hér eða hreinlega farið að vinna í bænum og keypt íbúð. Það er þetta þrennt í stöðunni. Veit ekkert hvað ég geri. Kemur bara í ljós eftir útskrift.
Engu að síður eru skemmtilegir tímar framundan, það verður gaman að fara aftur á Bifröst og njóta þess að vera þar með þessu fólki sem maður hefur eytt undanförnum mánuðum með og er orðin eins og ein stór fjölskylda.
kv. Addi
Krabbi: Þú verður beðinn um að skemmta. Ef þú getur ekki galdrað þá upp úr skónum með gáfum þínum, skaltu reyna að ganga fram af þeim. Þú ert heillandi á hvorn mátann sem er.
Já eins og flestir Íslendingar þekkja og vita þá eru Danir einstaklega hrifnir af því að hjóla um götur þessarar stórborgar fremur en að fara um á bifreiðum. Þessari hjólamenningu er maður orðinn nokkuð vanur hér í DK og orðinn fremur fær um að benda í hinar og þessar áttir, upp og niður, til hægri og vinstri, allt eftir því hvort maður ætli að stoppa hjólreiðina sína, beygja henni til hægri eða vinstri eða einfaldlega hjóla blátt áfram. Þetta glataða kerfi hénna í Dk er fáránlegt og hættulegt og því hef ég kynnst aðeins.
Ég neita því að hafa klesst á hjólið hans Júlla, hann var einfaldlega fyrir mér alveg eins og leigubíllinn sem var næstum því búin að keyra á mig seint um laugardagskvöld hér á Vesterbrogade ( eða Ghettóinu hjá maju og júlla ).
Já kæru vinir og lesendur...ef þá einhverjir eru...
Það er komið að sögustund....Á Sunnudagsmorgun lagði ég af stað ásamt föru fríðuneyti til Danmerkur...stefnan var tekin á Shanghai Kína, sem er 3 stærsta borg heims með um 17 milljónir manns. Þegar við lentum í Köben var bombað beint um hótel sem var við hliðina á flugvellinum og því ekki langt að fara...Frábært hótel...við strákarnir fórum og hittum Jökul á meðan Thelma fór og hitti vinkonu sína þarna úti.
Gerðum alveg helling þennan daginn og var hann nýttur til fulls, fórum og skoðuðum þar sem lætin voru öll um daginn í kringum “ungdomshuset”, gaman að því, tókum svo röltið í átt að Kristjaníu með viðkomu í kirkjugarði þar sem H.C Andersen kallinn er jarðaður.
Kristjanía er þokkalega spes pleis, hef ekki komið þangað áður og á sennilega ekki eftir að fara þangað aftur, þarna eru allir alveg heví tjillaðir, reykjandi sína jónu og spjalla saman.
Morguninn eftir fórum við til Finlands, þar sem vélin til Shanghai var. Gerðum í raun ekkert þar, héngum á business glass á vellinum sem var mjög fínt, rólegt og opin bar þar sem maður afgreiddi sjálfan sig. Þið strákar á Óðalinu hefðu kunnað að meta þetta. Þetta var alveg súper.
Þriðjudagsmorgun eftir 9 tíma flug var loksins lent á Shanghai, foreldrar Thelmu komu og sóttu okkur útá völl, tókum metro niður í bæ og taxa svo á þetta truflaða hótel sem við erum á....fórum svo á röltið kíktum á þessa borg sem er með eindæmum stór og flott...ég hef aldrei séð annað eins....
Í gær var stóri dagurinn, sýningin sem við vorum búin að bíða eftir, tókum taxa í ca klukkutíma frá hótelinu og fórum á sýninguna, þar var endalaust að fólki en það gekk þó ágætlega að fá inngöngupassa, á sýningunni voru hellingur af ólíkum vörum og var þetta virkilega mikil lærdómsferð. Ég fékk það hlutverk að fara með tengdó, því hópnum var skipt niður, og verð ég að segja að þetta var ótrúlega mikill lærdómur að fara á þetta...tengdó var að semja þarna á fullu um verð og skilmála og maður sá þarna hvernig þetta gengur fyrir sig og var þetta því algjör snilld.
Síðan er stefnan tekin á sýningu á morgun og hef ég alla trú á að hún verði eins góð og þessi.
Svo erum við búin að fara á klæðskeramarkaðinn, versla eitthvað þar, stefnan er þó tekin aftur þangað í dag til þess að versla enn meira...þetta er snilld maður...það kostnar EKKERT að vera hénna...fórum á Mc Donalds í gær eftir sýninguna, keyptum 4 Bic MAC máltiðir á 48 RMB sem er 480 kall hahahhahaha...
Núna sit ég hénna upp á Hóteli á 16 hæð með truflað útsýni yfir borgina...er búin að sitja hérna og horfa á daginn vakna því ég vaknaði klukkan 5. Já þessi tímamismunur truflar mann svoldið.
Núna nenni ég ekki meir...er farinn í morgunmatinn niðri og ná mér í orku fyrir daginn...
Kveð ykkur að sinni og bið að heilsa heim...
Kv. Arnar